สาวเล่าประสบการณ์ ขึ้นแท็กซี่ กลัวแทบตาย แต่ต้องคุมสติ!!

มึงเคยปะกลัวแทบตายแต่ต้องคุมสติอะ ต้องนิ่งแต่ในใจคืออยากกรี๊ดอีเ...้ย กูมาเจออะไรวะเนี่ยยยยย

เหตุการณ์มีอยู่ว่า

เมื่อวาน (11 ก.ค. 2564) เราไปทำธุระแถวรัชดา ไปคนเดียว แล้วจะกลับคลองหกก็เลยเรียก bolt ให้ไปส่งที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เพื่อจะต่อรถตู้กลับคลองหก แต่โชคก็ไม่เคยเข้าข้างกูหรอก รถตู้กลับคลองหกไม่วิ่งวันเสาร์อาทิตย์แล้ว ต้องรอรถเมล์สาย 538 ถามคิวรถแถวนั้นเขาก็บอกอีกนาน แล้วด้วยสันดานสาวทุนนิยมอะ ทำไมชั้นต้องรอ ก็เรียกแท็กซี่ไปเลยสิคะ

นี่แหละ ความบรรลัยมันอยู่ตรงนี้

คือด้วยความสาวรีย์ชัยอะ แท็กซี่มันก็จะเยอะใช่มั้ย ไอเราก็คิดเออคงไม่เหมือนแท็กซี่แถวรังสิตที่ไม่ชอบกดมิเตอร์มั้ง ก็ถามก่อนก็กดมิเตอร์ใช่ไหมพี่ นางก็ตอบ กดครับ เออ ก็อุ่นใจละจะได้กลับหอแบบสบายๆละกู

ขึ้นรถมาคือปกติเลย นางถามว่าไปคลองหกฝั่งไหน ฝั่งธัญญะใช่มั้ย จะกลับหอหรอ เรียนราชมงคลหรอ บลาๆ ก็ไม่มีไรจนกระทั่งนั่งรถได้ประมาณ 10 นาที

ยกที่ 1

นางถอดแมส ลดกระจก ถุยน้ำลาย แบบไม่ใช่ถุยปกติอะมึง แบบถาก ถุย แล้วเหมือนคนเป็นภูมิแพ้อะไรซัมติง ไม่ได้ถุยรอบเดียวอะ ถากๆถุยๆ แล้วรถก็ขับไปสิคะ มีปล่อยมือด้วย เริ่ด

อะ ก็ไม่ได้คิดไร เค้าอาจจะคันคอ หรือภูมิแพ้ก็เป็นไปได้

ยกที่ 2

ห่างกันไม่ถึง 5 นาที เอาอีกแล้ว ลดกระจกถุยน้ำลายอีกแล้ว ควาวนี้พีคตรงนางเริ่มหงุดหงิด เริ่มด่า แต่ด่าใครไม่รู้ ไม่ใช่กูละ 1 ด่าตัวเองหรอ หรือด่าแม่ซื้อ หื๊ม ยังไง กุเริ่มกลัวละ สักพักด่าเสร็จ ปิดกระจก ใส่แมส นางทำท่าเหมือนแทงตัวเองจ้า แทงจริงๆ แต่ไม่มีมีด ไม่มีไร แทงทิพย์หรอแม่ หรืออะไร แบบกำกำปั้นทำท่าเหมือนจับอะไรสักอย่าง แล้วก็เหมือนแทงตัวเอง มีเสียงด้วยนะอีเ...้ย คือกลัวมาก ตอนนั้นถึงประมาณจตุจักร กูคิดละ ลงเลยได้ไหมวะ แต่ถ้าบอกให้จอกนางจะทำอะไรกูไหม คือกลัวอะแต่ต้องนิ่ง คุมสติ

และในระหว่างที่กูพยายามคุมสติอยู่นั้น..

ยกที่ 3 ก็ได้เริ่มขึ้น

แต่คราวนี้ไม่ได้เริ่มจากการเปิดกระจุกถุยน้ำลายนะ เริ่มด้วยการหัวเราะ! ใช่มึง! หลังจากที่ทำท่าเหมือนแทงตัวเองเสร็จเค้านั่งหัวเราะ ไม่ได้หัวเราะก๊ากนะ หัวเราะแบบเหมือนกลั้นขำแบบสะใจ มึงเป็นอะไร!!!! มือกูเริ่มสั่นละ เอาไงดีวะ ถึงดอนเมืองละ และในระหว่างนั้น ใช่ เค้าเปิดกระจก ถุยน้ำลายอีกรอบ แต่คราวนี้ปล่อยมือเลยจ้า ไม่จับแล้วพวงมาลัย ถนนเส้นนี้เป็นของกู อีเ...้ย!

และยกสุดท้ายของกูกับนางก็ได้เริ่มขึ้น

กูตัดสินใจจะลงละ เลยถามนางว่า ผ่านฟิวเจอร์ใช่ไหมคะ นางมองกูผ่านกระจกหน้า ค้างอยู่อย่างนั้นประมาณเกือบ 10 วิ เหมือนกำลังประมวลผลว่ากูพูดไร แล้วก็ตอบกลับมาว่า ผ่าน กูเลยบอก งั้นหนูเปลียนเป็นลงฟิวก็ได้ค่ะ นางบอก ผมไปส่งถึงที่ก็ได้! กูแบบ อี้...้ยยยยย ไม่ต้องหวังดีกับกูตอนนี้ ปล่อยกูไปปปป เลยบอก อ่อ พอดีนัดกับเพื่อนที่ฟิวไว้ค่ะ นางคงรู้แหละว่ากูตอแหล จากขับปกติ นู่น เหยียบไป 120-130 เหมือนโกรธไรกันอะ ในหัวคือกูจะตายไหม แล้วด้วยความดูหนังมาเยอะ ก็โทรทิพย์ไปเลยสิคะ ตัดสินใจโทรหาแฟน แล้วก็คุยคนเดียว บอกแฟนเจอกันฟิวนะเธอ แฟนก็งงไปดิ พูดไรวะ แต่นางคงรู้ถึงความผิดปกติ เพราะนี่เคยเจออะไรแบบนี้แล้ว นางก็โทรมาตลอด

แต่ทางนี้กด 191 รอละแม่ แล้วระหว่างทางจากดอนเมืองสู่รังสิตเป็นอะไรที่ยาวนานสำหรับกุมากกกกก เหมือนยกสุดท้ายเป็น Masters chapter อะ เอาให้สุด ใส่มาทั้งหมด ทั้งหัวเราะ ถุยน้ำลาย มีปล่อยพวงมาลัยเต้นด้วย เต้นแบบไม่ได้เปิดเพลงอะ เต้นไปด้วย หัวเราะไปด้วย พร้อมเหยียบ 120+

พอถึงฟิวนางก็จอด และสิ่งที่นางหยิบขึ้นมาตอนกูกำลังควักเงินในกระเป๋า คือ ปืนไฟแช็ก แล้วก็ถือเหมือนปืนจริง ข้าน้อยเชื่อว่าเกินครึ่งในฮอล์นี้ งง หยิบมาทำไม และทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำมาตลอดทาง ทำ ทำไม

พอก้าวขาลงจากรถเท่านั้นแหละ ร้องไห้อย่างหมา โทรหาแฟน พูดไม่รู้เรื่อง คือช็อคมากกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเจอ วันนี้ยังถามตัวเองอยู่เลยว่าเรื่องจริงหรอวะ ที่มาโพสต์เนี่ยอยากเตือนสำหรับคนที่ใช้ขนส่งสาธารณะ ถ้าเจอไรสติต้องมาก่อน นิ่งสู้

ล่าสุดเราโทรไปร้องเรียนแล้ว ไม่อยากให้ใครมาเจออะไรแบบนี้ คือเราไม่รู้ว่าเค้าไม่ปกติ หรือป่วย หรืออะไร แต่เหตุการณ์ที่เราเจอมันแย่จริงๆ เราสติหลุดไปเลย นี่จิตใจเพิ่งปกติ เลยมาเล่าเรื่องได้

แท็กซี่ทะเบียนตามรูปเลย กุรวบรวมแรงและสติทั้งหมดที่มี กดถ่ายไว้ได้ เสียดายไม่ได้ถ่ายพฤติกรรมกับหน้าบัตรไว้ มีสติประคองตัวเองออกมาจากตรงนั้นคือกูเทพแล้ว