เป็นเมียน้อยไม่รู้ตัว

ก่อนอื่นสวัสดีค่ะ เรื่องนี้มาจากประสบการ์ณโดยตรง ขอเกริ่นเรื่องก่อนนะคะ จะเล่าเป็นบทเรียนนะคะ มาเริ่มกันดีกว่าค่ะ บทที่ 1 เหตุการ์ณที่ทำให้เรารุ้จักกัน มีวันนึงเราอยากสั่งอาหารผ่ายแพลตฟอร์มตัวนึงก้อกดสั่งไปปกติ และไรเด้อ คือผุ้ชายในฝันของเราก้อเป้นคนมาส่ง ทันใดนั้นเราก้อลงมาแบบปกติและเค้าคนนั้นก้อส่งอาหารตามปกติแต่ไรเด้อก้อเซฟเบอเราไว้และไลน์ก้อเด้งขึ้นมา แต่เค้าก้อยังไม่ได้กล้าทัก จนมาอีกวันจะด้ววความบังเอิญหารือบุพเพก้อไม่รู้ชั้นสัางอีกก้อเจอพ่อเทพบุตรของชั้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้พิเศษ คือเค้าทักว่าเจอกันอีกแล้วนะ เราก้อยิ่มไม่ได้พูดอะไร แต่เค้าพูดทิ้งท้ายไว้ว่าเดี๋ยวไลน์หานะ ตัวดิฉันก้อใจฟูเพราะนางคือ ผช หุ่นในสเปคเลย สูงยาวเข่าดี

บทที่ 2 เริ่มทำความรู้จัก

หลังจากวันนั้น พ่อไรเด้อหนุ่ม ก้อทักมาจีบทักมาหาทุกวัน และทุกๆเย็นก้อจะมีขนม ชานม มาฝากทุกวัน เราก้อลงไปรับของทุกวัน ขนสนิทกันเรอ่มพุดคุยกันมากขึ้น จนทำให้รู้สึกว่าเรามีเพื่อนเพิ่มอีกคนเพราะเราเพิ่งย้ายมาได้1เดือน และหลังจากนั้นก้อคุยกันมาตลอดแต่คุยในฐานะเพื่อน แต่ใจเราฟูทุกครั้งที่ได้เห็นหน้าพ่อหนุ่มไรเด้อ แต่ได้แต่เก็บอาการเอาไว้ เราก้อคุยคาสายกันทุกวัน จนเรารุ้สึกว่าเค้าไม่ได้มีใครและเราเองก่อไม่ได้มีใคร แต่เจ้ากรรมวันที่เราจะสารภาพว่าแอบชอบพ่อหนุ่มคนนั้น พ่อหนุ่มไรเด้อกลับเป็นคนมาสารภาพกับเราก่อนว่า มาคบกันมั้ย ชอบเรามาก เราก็อึ้งแต่ด้วยความที่มีฟอร์ม มาเหมาเยอะ เราเลยบอกว่าเป็นเพื่อนไปก่อนซึ่งในระหว่างที่คุยนั้นจากที่คุยกันเป้นเพื่อนพ่อหนุ่มไรเด้อก้อได้หยอดคำหวานทุกวัน และคาสายทุกวัน เป็นเวลา5เดือนเต็ม จนทำให้เราเริ่มใจอ่อน จนมีีีเหุการวันนึงซึ่งทำให่เราต้องสารภาพว่า

เราก่อชอบพ่อหนุ่มไรเด้อเช่นกัน

บทที่ 3

หลังจากวันนั้นก็จะมีความสัมพันธ์เพิ่มมากขึ้นก็คือการไปรับไปส่งที่ทำงานและยังใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้นก็คือหลังจากที่เขาเลิกงานเขาก็จะแวะเวียนเอาขนมเอาของฝากเอาข้าวเอาน้ำมาให้อยู่ตลอดเวลาก็มีความสัมพันธ์เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆๆจนแม่ก็จนเข้าเดือนที่ 7 เราได้เหมือนกับนัดเขาไปทานข้าวต่างคนต่างใช้วันหยุดคือไปเที่ยวด้วยกันไปหาอะไรกินใช้ชีวิตเหมือนแฟนกันปกติพอเข้ามาเดือนที่ 7 ได้ช่วงกลางๆมันมีเหตุที่ทำให้เรารู้สึกสะกิดใจว่าเฮ้ยเขาบอกว่าเขาต้องต่างจังหวัดไปหาป้าเขาทำเรื่องเอ่อ ธุระของเขามันสำคัญแต่ในขณะที่เขาขับต่างจังหวัดเสาร์อาทิตย์นั้นเขาหายไปเลยโดยที่ไม่ได้รับการติดต่อจากเราไม่ได้รับการติดต่อจากเขาไม่มีปฏิสัมพันธ์กันก็คือต่างคนต่างเงียบกันไปเลยเราจะเป็นประเภทที่ว่าเขาไม่ทักเราก็จะไม่ทักเช่นกันหลังจากนั้นพอผ่านไปถึงวันจันทร์เขาได้ไปทำธุระของเสาร์อาทิตย์เพราะถึงวันจันทร์ปุ๊บเขาก็กลับมาทักตามปกติว่าหายไปไหนมาเขาถามเหมือนให้เราเป็นคนผิดว่าเราหายไปไหนมาแต่เรากลับรู้สึกว่าปกติเขาจะเป็นคนทักเราตลอดครั้งนี้มันไม่ใช่แล้วเราก็รู้สึกว่ามันมีอะไรผิดปกติแต่ด้วยความที่ถ้ามันผิดปกติแล้วทำไมเราถึงคุยกับเขาได้ตลอดเวลาแม้กระทั่งตอนนอนคอกันยันเช้ามันทำให้เรารู้สึกสับสน ว่าจริงๆแล้วเขามีครอบครัวอยู่หรือไม่แต่ด้วยความที่เราก็ไม่มีใจอะไรเวลามันผ่านไปจนแม้กระทั่งว่าเข้าเดือนที่ 8 เขารู้สึกว่าเขาน่าจะเหมือนกับอยากมีปฏิสัมพันธ์กับเรามากขึ้นโดยที่วันนั้นเขาบอกว่ากินเบียร์กันเดี๋ยวพาไปกินเบียร์เราก็ไปกับเขาเพราะความที่เราคบกันมาสักระยะนึงแล้วด้วยความที่ 8 เดือนตลอดเวลา 8 เดือนที่ผ่านมาคือเขาไม่มีอะไรสะกิดใจเลยทำให้เรารู้สึกสบายใจแล้วก็แน่ใจว่าเขาคงโสดจริงๆเราก็ไปกินเบียร์กับเขาแต่ว่าในคืนนั้นก็คือเราก็บอกว่ากินเดือนละพากลับบ้านนะเขาก็เลยความที่อยากอยู่กับเราเขาก็ชวนเราไปที่ห้องต่อแต่ด้วยความที่เราอายุมากแล้วต่างคนก็ต่างอายุมากแล้ว 30 กว่าแล้วก็ไม่ได้คิดอะไรโอเคชวนไปห้องเราก็อยากรู้ว่า เขามีใครจริงๆไหมหรือว่าเขาโสดพอเราไปห้องกับพบว่าเขาไม่มีเสื้อผ้าผู้หญิงอยู่เลยเป็นชายโสดเลยก็คือห้องเช่าธรรมดาเป็นชายโสดคนนึงแต่ด้วยความที่คืนนั้นเราไม่พร้อมที่จะมีอะไรกับเขาคือความมั่นใจของเรายังไม่พร้อมแต่เขาก็ได้ทำการว่าเหมือนกับพยายามจะมีอะไรกับเราให้ได้เกือบขาวโดยที่ว่าเราไม่ยอมมีอะไรจนเขารู้สึกท้อไปเองแล้วเขาก็นอนตามปกติแล้วเขาก็ไปส่งเรากลับบ้านในเช้าอีกวันนึงก็ผ่านไปอีกวันนึงแล้วพอผ่านมาอีกอาทิตย์นึงเขาก็รู้สึกว่าอยากพาเราไปกินอีกแต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนปกติครั้งนั้นเป็นครั้งแรกที่เรากับเขามีอะไรกันโดยการที่โดนขืนใจคือเราไม่เต็มใจที่จะให้เขามีอะไรกัน แต่มันก็เป็นจุดผิดตั้งแต่วันนั้นเลยที่เราได้เจอเขาเข้าไปเรารู้สึกว่าเราคำว่าติดใจมันเกิดขึ้นวันนี้แหละ