ขันทีปัสสาวะอย่างไรหลังจากตอนแล้ว

ขันทีในสมัยโบราณไม่สามารถถือเป็นผู้ชายได้อย่างสมบูรณ์ ขันทีทุกคนต้องผ่านการตอนก่อนเข้าวัง หลังจากนั้นฮ่องเต้จึงวางใจได้ว่าจะจัดให้ขันทีรับใช้เคียงข้างนางสนม นิสัยของขันทีเป็นสิ่งที่เข้าใจยากสำหรับคนในปัจจุบัน หลายคนสงสัยว่าขันทีปัสสาวะอย่างไร?

จักรพรรดิในสมัยโบราณมีสาวงามสามพันคน แต่ในกรณีของจักรพรรดิที่มีนางสนมหลายคน มีนางสนมที่โปรดปรานเพียงไม่กี่คน เพื่อป้องกันไม่ให้นางสนมคนอื่นๆ เป็นชู้ จักรพรรดิจึงตอนผู้ชายทุกคนที่รับใช้ ที่มาของอาชีพขันที.

ขั้นตอนการตอนของขันทีก่อนเข้าวังนั้นดำเนินการโดยนักดาบพิเศษ เนื่องจากไม่มียาชาในเวลานั้น จะดื่มสุราคุณภาพสูงเพื่อทดแทนฤทธิ์ของยาสลบ จากนั้นจึงใช้วิธีตุยหรือวิธีอื่นเพื่อดึงดูดความสนใจ ในขณะที่พวกเขากำลังสนทนา และเลือดก็พุ่งออกมาเหมือนน้ำพุ และคนที่ถูกตอนก็หมดสติไปด้วยความเจ็บปวด หลังจากที่ร่างกายของเขาฟื้นตัว เขาก็เข้าไปในวังเพื่อทำงาน

ในสมัยราชวงศ์ชิงขันทีถูกตอนอย่างไร? กระบวนการทั้งหมดของการตอนเป็นอย่างไร?

ในสมัยราชวงศ์ชิง มีผู้เชี่ยวชาญในการตอนให้กับผู้ที่ต้องการเป็นขันที หรือที่เรียกว่า "ช่างทำมีด" "ช่างทำมีด" ไม่มีเงินเดือนแน่นอน แต่เป็นผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการยอมรับจากรัฐบาล งานของ "ช่างทำมีด" คือการตอนขันที ช่างทำมีดแต่ละคนมีลูกศิษย์หลายคน และศิษย์เหล่านี้เป็นญาติในตระกูลเดียวกันกับอาจารย์ อาชีพและทักษะของช่างทำมีดได้รับการถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่นภายในครอบครัว และโดยทั่วไปจะไม่ส่งต่อไปยังบุคคลภายนอก

ค่าดำเนินการของ "ช่างทำมีด" ธรรมดาคือ 6 ตำลึงเงินสำหรับขันทีที่ถูกตอนแต่ละคน และจะรับผิดชอบจนกว่าจะหายขาด แต่คนที่จะตอนมักจะยากจนและส่วนใหญ่ไม่มีเงินสดจึงต้องมีคนค้ำประกันและค่าดำเนินการค่อยจ่ายทีหลังก็ได้ แต่ถึงยังไง หากไม่มีคนค้ำประกัน "ช่างทำมีด" ก็ไม่มีวันทำให้ .

ในการผลิตขันทีในกรุงปักกิ่ง เมืองหลวงของปลายราชวงศ์ชิง มีการผูกขาดสองแห่งใหญ่: "Bi Wu" ในแผนกบัญชี Hutong บนถนน Nanchang และ "Xiao Dao Liu" ใน Square Brick Hutong ใน Di'anmen

บันทึกบางฉบับกล่าวว่าผู้เฒ่าของทั้งสองตระกูลเป็นเจ้าหน้าที่ระดับเจ็ดในราชวงศ์ชิง ในขณะที่คนอื่นกล่าวว่า "เซียวเต่าหลิว" เป็นเจ้าหน้าที่ระดับหก ทุก ๆ ไตรมาส พวกเขาส่งขันทีหนุ่ม 40 คนไปยังกระทรวงกิจการภายใน มีการส่งขันทีทั้งหมด 160 คน 4 ครั้งต่อปี นี่คืออาชีพของพวกเขา

"ปี่หวู่" และ "เสี่ยวเต่าหลิว" ดูแล "ขั้นตอน" ทั้งหมดสำหรับเด็กที่เตรียมเป็นขันที พวกเขาสั่งสมประสบการณ์มาหลายปีและมีอุปกรณ์ครบชุด เมื่อรวมกับเทคโนโลยีที่ยอดเยี่ยมและวิธีการที่สะอาดแล้ว อัตราการเสียชีวิตของผู้ที่ถูกตอนจึงต่ำมาก

ดังนั้นผู้ที่ต้องการส่งลูกเข้าวังเพื่อเป็นขันทีในเวลานั้นต้องไปที่ตระกูล Bi หรือตระกูล Liu เพื่อ "แขวนตัก" นั่นคือลงทะเบียน จากนั้นพวกเขาก็ผ่านการตรวจสอบต่างๆ เช่น การดูรูปร่างหน้าตา การฟังคำพูดของพวกเขา และการทดสอบไหวพริบและความแข็งแกร่งของพวกเขา ไม่สามารถรับเด็กเหล่านี้เข้ามาได้จนกว่าพวกเขาจะคิดว่ามีคุณสมบัติเหมาะสม

ตามบันทึกของราชวงศ์ชิง "ความรู้เบ็ดเตล็ดของเฉิน หยวน" ผู้ที่จะเข้าวังเพื่อเป็นขันทีต้องได้รับการอ้างจากขันทีที่มีสถานะ ประเด็นสำคัญคือการจัดทำเอกสาร และขอให้ผู้เฒ่าสามคนเป็นพยานเพื่อระบุว่าพวกเขาได้รับการตอนโดยสมัครใจโดยไม่คำนึงถึงความเป็นหรือความตาย เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาและคดีความในอนาคต โดยปกติแล้วจะมีค่าธรรมเนียมที่ต้องชำระ และโดยทั่วไปจำเป็นต้องจ่ายสิบตำลึงเงินหรือแปดตำลึงเงิน ครอบครัวที่ยากจนส่วนใหญ่ไม่สามารถจ่ายได้ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องเซ็นสัญญา และหลังจากที่เด็กคนนั้นเข้าวังและได้เงิน เขาจะคืนเงินให้ทุกเดือน เวลาไม่กี่เดือน ดอกเบี้ยก็สูง ถ้าไม่ประสบความสำเร็จในวังจะใช้เวลาสิบหรือยี่สิบปีในการชำระหนี้ ต้องเขียนให้ชัดเจนในเอกสารด้วย

ยังมีอีกสองสิ่งที่ต้องนำมา หนึ่งคือ ของขวัญสำหรับ "คนทำมีด" ซึ่งมักจะเป็นหัวหมูหรือไก่ และเหล้าหนึ่งขวด อย่างที่สองคือสิ่งของที่ใช้ระหว่างการตอน ได้แก่ ข้าว ซังข้าวโพด ฟางงา และกระดาษหน้าต่าง ข้าวเป็นเสบียงอาหารหนึ่งเดือนสำหรับการตอน ซังข้าวโพดใช้เผาคังเพื่อให้ร่างกายอบอุ่น ก้านงาเผาเป็นขี้เถ้าและใช้กันกระแทก และใช้กระดาษหน้าต่างเพื่อแปะหน้าต่างเพื่อป้องกัน การเปิดรับลมหลังการผ่าตัด "ช่างทำมีด" ต้องเตรียมดีหมูสด 2 ชิ้น ซุปกัญชาและหลอดฟาง ดีขมของหมูมีฤทธิ์ลดอาการบวมและบรรเทาอาการปวด และใช้กับแผลหลังการผ่าตัด ซุปกัญชามีหน้าที่หลายอย่าง การดื่มซุปกัญชาหนึ่งชามก่อนการผ่าตัดอาจทำให้ผู้คนสับสนและทำหน้าที่เป็นยาสลบ การดื่มหลังจากการผ่าตัดสามารถทำให้ท้องเสีย ลดการขับปัสสาวะ และทำให้มีความสำเร็จของการผ่าตัด การทำงานของหลอดฟางนั้นชัดเจนในตัวเอง นั่นคือ การผ่าตัดที่ใส่เข้าไปในท่อปัสสาวะ

จากนั้นเลือกวันที่อากาศดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิและต้นฤดูร้อน ที่อุณหภูมิไม่สูงหรือต่ำ และไม่มีแมลงวันและยุง เนื่องจากร่างกายท่อนล่างไม่สามารถสวมเสื้อผ้าได้ประมาณหนึ่งเดือนหลังการตอน หลังจากเลือกวันแล้ว ผู้ที่ตอนถูกขังไว้ในห้อง ห้องต้องปิดสนิท ให้คนทำความสะอาดก่อน แล้วจึงขังไว้ในห้อง ในช่วงกักตัวนี้ห้ามรับประทานอาหารหรือดื่มน้ำ เพื่อไม่ให้แผลหลังการผ่าตัดปนเปื้อนของเสียที่ขับออกมา ซึ่งจะทำให้บาดแผลแย่ลงและเป็นอันตรายต่อชีวิต เหตุผลที่ทำให้อากาศเข้าไม่ได้ก็เพื่อความปลอดภัยของผู้ตอน ด้วยวิธีนี้หลังจากสามหรือสี่วัน "ช่างทำมีด" ก็สามารถเตรียมการสำหรับการดำเนินการต่อไปได้

ก่อนตอน ผู้ดำเนินการตอนถามก่อน: "คุณสมัครใจที่จะตอนหรือไม่" ผู้เข้าตอนตอบว่า "ใช่"
ถามอีกครั้ง: “หากเจ้ากลับคำ ยังมีเวลา!” เขาตอบว่า: "ไม่เสียใจเลย"
ถามอีกครั้ง: “แล้วคุณตาย ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันใช่ไหม” เขาตอบว่า "ไม่!"

หลังจากซักถามตามกิจวัตรแล้ว ขันทีที่ทำหน้าที่เป็นผู้แนะนำก็อ่าน "จดหมายการคัดแยกโดยสมัครใจ" อีกครั้งตามปกติ ในช่วงเวลานี้ หากผู้ถูกตอนแสดงอาการลังเลหรือลังเลแม้แต่น้อย "คนทำมีด" จะต้องแก้มัดทันทีและโบกมือให้ผู้ถูกตอนออกไปเอง หากท่าทีแน่วแน่ก็เริ่มปฏิบัติการ

ผู้ถูกผ่าตัดถูกปิดตา ถอดเสื้อผ้าและกางเกงทั้งหมดออก แล้วนอนหงายบนเตียงในท่ากึ่งนอน มือและเท้าถูกมัดแน่นเหมือนอักษรจีนที่แปลว่า "ใหญ่" ผู้ช่วยมัดและตรึงท้องส่วนล่างและส่วนบนของต้นขาด้วยผ้าขาว ยังมีผู้ช่วยที่ต้องจับศีรษะ ไหล่ และแขนให้แน่น และกดเอวไว้ เพื่อไม่ให้ร้องไห้เพราะความเจ็บปวดอย่างสุดขีดและเลือดออกมาก และคนอื่นๆ ทำความสะอาดและฆ่าเชื้อ

มีดผ่าตัดเป็นใบมีดคมรูปเคียว โดยปกติแล้ว จะไม่มีมาตรการฆ่าเชื้อพิเศษเมื่อใช้ อาจถือเป็นการฆ่าเชื้อโดยการย่างบนกองไฟ จากนั้นจะทำการตัดโดยใช้มีด หลังจากการตัดเสร็จสิ้น จะให้ผู้เข้ารับการผ่าตัดเดินช้าๆ ในห้องเป็นเวลาสองหรือสามชั่วโมงก่อนที่จะได้รับอนุญาตให้นอนลง

ไม่ได้รับอนุญาตให้ดื่มน้ำเป็นเวลา 3 วันหลังการตัด กล่าวกันว่า เนื่องจากความกระหายน้ำและความเจ็บปวด หลังจาก 3 วันที่ตัดแม้แผลจะหายเร็วก็ปล่อยให้หายเร็วไม่ได้ต้องบีบหนองออก ใช้เวลาประมาณ 100 วันก่อนและหลังทำความสะอาดและพักฟื้น

นอกจากวิธีการตอนด้วยมีดที่เรียกว่าขันทีแล้ว ยังมีอีกสองวิธีในการทำให้คนเป็นขันที

หนึ่งในนั้นคือผู้เชี่ยวชาญการทำขันที เรียกว่า "สาวใช้พิเศษ" (พี่เลี้ยงเด็ก) หากพ่อบางคนตัดสินใจให้ลูกชายโตขึ้นเป็นขันที จะจ้าง "สาวใช้พิเศษ" เพื่อ "ดูแล" ลูกเมื่อลูกยังอยู่ในวัยทารก "สาวใช้พิเศษ" เก่งในการผ่าตัดแบบพิเศษ นั่นคือ ลูบลูกอัณฑะเล็กๆ ของทารกเบาๆ วันละ 3 ครั้ง แต่ละครั้งจนกว่าทารกจะร้องด้วยความเจ็บปวด และค่อยๆ เพิ่มแรง เพื่อให้การทำงานของระบบสืบพันธุ์ของเขาค่อยๆถูกทำลายหมดหน้าที่ไม่สร้างธาตุแห่งชีวิต(สเปิร์ม)เมื่อโตขึ้น ดังนั้นหลังจากใช้วิธีที่โหดร้ายนี้ อวัยวะเพศของเด็กก็ค่อยๆ หดตัวลง เมื่อโตขึ้น จะค่อยๆ เผยให้เห็นลักษณะของผู้หญิง โดยไม่มีลูกกระเดือก หน้าอกที่ยื่นออกมา บั้นท้ายที่ยื่นออกมา เสียงที่แหลม และการเคลื่อนไหวที่พริ้วไหว กลายเป็นรูปลักษณ์ของขันที

แน่นอน มีวิธีอื่น: บางครอบครัวที่ยากจนไม่สามารถจ่ายหรือไม่เต็มใจที่จะจ่าย 6 ตำลึงเงินสำหรับการผ่าตัดตอน ดังนั้นพวกเขาจึงทำตอนตัวเองอย่างกล้าหาญ เซียวเต๋อจาง ขันทีที่มีชื่อเสียงในช่วงปลายราชวงศ์ชิงเป็นตัวอย่างที่ดี แน่นอนว่าด้วยเหตุนี้จึงมีคนไม่กี่คนที่สามารถมีชื่อเสียงได้เท่ากับเซียวเต๋อจาง

เด็กเหล่านี้ที่อายุประมาณ 10 ขวบถูกส่งไปยังวังเพื่อทำหน้าที่เป็น "ขันทีเด็ก" และเด็กที่หล่อเหลาเหล่านี้มักเป็นที่รักของเหล่านางสนมและขุนนางและเริ่มมีชีวิตที่น่าสังเวชตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา