เบื้องหลังความเจ็บปวด ย้อนรอย "ความทรงจำสุดยี้" ของ 6 นางเอก AV ตัวท็อป

ในโลกของภาพยนตร์ผู้ใหญ่ (AV) ที่เหล่าบรรดานางเอกต้องโชว์ลีลาสุดเร่าร้อนต่อหน้ากล้องเพื่อตอบสนองจินตนาการของผู้ชม ใครจะรู้ว่าเบื้องหลังแสงไฟและเสียงครางนั้นเต็มไปด้วยความยากลำบาก และบางเหตุการณ์ก็กลายเป็นฝันร้ายที่พวกเธออยากลืม นี่คือเรื่องราวสุดเอ็กซ์คลูซีฟของ 6 อดีตนางเอกยอดนิยมที่เคยออกมาเปิดเผยถึง "ด้านมืด" ในอาชีพของตน

1. โยชิซาว่า อากิโฮะ: รสชาติที่น่าสะอิดสะเอียน

แม้จะได้รับฉายาว่าเป็น "เจ้าหญิงแห่งวงการ AV" แต่ โยชิซาว่า อากิโฮะ เคยสารภาพว่าฉากที่เธอเกลียดที่สุดคือการต้องให้ฝ่ายชาย "เลียรักแร้" แม้ภาพลักษณ์ในจอมืออาชีพอย่างเธอจะดูใจถึงแค่ไหน แต่ในชีวิตจริงเธอบอกว่ามันทั้งน่าอายและน่าคลื่นไส้จนยากจะทำใจ

2. อูเอฮาระ ไอ: เมื่อร่างกายเริ่มส่งสัญญาณประท้วง

ตำนานเจ้าของหน้าอกคัพ E อย่าง อูเอฮาระ ไอ เปิดเผยว่าการถ่ายทำที่ "หนัก" ที่สุดคือผลงานที่ต้องดื่มน้ำอสุจิจำนวนมากในเวลาสั้นๆ ซึ่งทำให้เธอรู้สึกพะอืดพะอมอย่างรุนแรง นอกจากนี้เธอยังเล่าว่าในช่วงเดือนสุดท้ายก่อนอำลาวงการ ร่างกายที่เคยทนทานกลับเริ่มรู้สึกเจ็บปวดขณะร่วมเพศ ซึ่งเป็นสัญญาณว่าใจของเธอได้กลับไปเป็น "เด็กผู้หญิงธรรมดา" เรียบร้อยแล้ว

3. นามิกิ ยู: กลิ่นที่ยากจะลืมเลือน

สำหรับ นามิกิ ยู อุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดไม่ใช่ท่าทางที่ยากลำบาก แต่คือ "กลิ่นตัว" ของคู่แสดง เธอเล่าว่าเคยเจอพระเอก AV ที่มีสุขอนามัยย่ำแย่จนส่งกลิ่นรุนแรง ซึ่งกลายเป็นประสบการณ์สุดสยองที่เธออยากลบออกจากสมองมากที่สุด

4. โอคุดะ ซากิ: แรงกดดันภายใต้ฉาก 3P

แม้จะเป็นสาวไซส์มินิที่ว่านอนสอนง่ายในสายตาผู้กำกับ แต่ โอคุดะ ซากิ ยอมรับว่าเธอเกลียดการถ่ายงานประเภท 3P (ร่วมรักหลายคน) ไม่ใช่เพราะเรื่องความอาย แต่เป็นเพราะความเครียดสะสมที่ต้องคอยแข่งขันและทำความเร็วให้ทันนางเอกอีกคนในเฟรมเดียวกัน

5. อาโซ โนโซมิ: การกลั้นที่ทรมานกว่าการแสดง

อดีตนางเอกหน้าคล้าย "หลินจือหลิง" อย่าง อาโซ โนโซมิ เผยว่าความทรมานที่สุดคือการต้องถ่ายทำท่าประหลาดๆ เช่น ท่ายืนตลอดทั้งเรื่องซึ่งใช้แรงมหาศาล แต่สิ่งที่เลวร้ายกว่าคือ "กฎเหล็ก" ที่ห้ามไปเข้าห้องน้ำระหว่างถ่ายทำ ทำให้เธอต้องฝืนอั้นความต้องการทางสรีระไว้จนแทบขาดใจ

6. ฟูกาดะ เอมิ: เครื่องจักรทำงาน 24 ชั่วโมง

ปิดท้ายด้วยตัวแม่สายขยัน ฟูกาดะ เอมิ ที่เคยสร้างสถิติถ่ายงาน 25 เรื่องต่อเดือนติดต่อกันถึง 3 เดือน (รวม 75 เรื่อง) เธอเล่าว่าความทรมานคือตารางงานที่เริ่มตั้งแต่ 8 โมงเช้า และบางครั้งลากยาวไปจนถึงตี 4 ของอีกวัน โดยมีเวลาพักผ่อนเพียง 4 ชั่วโมงก่อนจะเริ่มงานถัดไป

เรื่องราวเหล่านี้เป็นเครื่องยืนยันว่า เบื้องหลังความบันเทิงที่ดูเหมือนจะมีความสุขนั้น แลกมาด้วยหยาดเหงื่อ ความอดทน และบาดแผลทางใจที่เหล่านักแสดงหญิงต้องแบกรับไว้เพียงลำพัง