อยากหาแฟนตอนอายุ 40 ปี แก่เกินไปไหมครับ?

เผยแพร่: 6 พฤศจิกายน 2558 เวลา 17:09 น.โพสท์โดย ทิมมี่ ทิมมี่

ผมเป็นผู้ชายที่ชอบผู้ชายนะครับ ณ ปัจจุบันอายุ 25 ปีครับ (เมื่อไม่กี่วันก่อน)
รูปร่าง อ้วน เตี้ย ครับ บอกกันไว้ก่อนเผื่อมีหลังไมค์มา 555+

ทุกวันนี้หลังจบ ป.ตรี ก็มาทำงานใน กทม. ตั้งใจเก็บเงินลงทุนหุ้นแบบระยะยาว
ประสบการณ์ลงทุนหุ้น 3 ปีกว่าแล้วครับตั้งแต่เรียนปี 4 ไม่ได้เก่งมาก แต่เอาตัวรอดได้
ทฤษฎีแม่นในระดับสอนคนอื่นลงทุนได้ แทบจะไม่เก็งกำไรเลย มีแต่ออมเงินใส่หุ้นพื้นฐานดี
ดังนั้นรับรองได้ว่าเจ๊ง เอ๊ย ไม่เจ๊ง

ผมกำลังชั่งใจว่ามีแฟนตอนหนุ่มแต่ยังไม่รวย เทียบกับมีแฟนตอนแก่ที่รวยแล้ว แบบไหนดีกว่า

มีแฟนตอนหนุ่ม

ข้อดี : ร่างกายยังฟิต แข็งแรงปึ๋งปั๋ง เอวดี กิจกรรมเข้าจังหวะยังสนุก หน้าใสริ้วรอยน้อย

ข้อเสีย : ค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับความรัก เช่น ซื้อของให้แฟน ไปเที่ยวด้วยกัน ค่าถุงยาง ฯลฯ
ทุ่มเทให้กับงานได้ไม่เต็มที่เพราะแฟน แต่ถ้าทุ่มเทให้งานเยอะแฟนก็น้อยใจ
ใจร้อนแบบเด็กๆ ตัดสินใจได้ไม่ดีนัก

มีแฟนตอนอายุ 40 ปี

ข้อดี : ฐานะมั่นคงแล้ว Passive Income แข็งแรง (มาจากเงินปันผลหุ้น ผมจัดพอร์ตกระจายความเสี่ยง
         หลายๆ ตัว หุ้นแต่ละตัวไม่ซ้ำกลุ่มอุตสาหกรรมเดียวกัน ดังนั้น เงินปันผลมีใช้แน่นอน)
         อาจถึงขั้นไม่ต้องทำงานแล้ว มีตังค์ไว้ดูแลแฟน ไม่เดือดร้อนเรื่องเงิน
         มีความเป็นผู้ใหญ่ใจเย็นเพราะผ่านโลกมาเยอะ

ข้อเสีย : ภาระงานอาจสูงขึ้นจนไม่มีเวลาให้แฟน, หน้าตาไม่สดใสเหมือนวัยสะรุ่นวัยหนุ่มสาว
            ร่างกายไม่แข็งแรง ทำกิจกรรมเข้าจังหวะได้ไม่เต็มที่ (แต่ผมคิดว่าความฟิตตัวเองคงไม่ค่อยแย่นัก
            ผมเทควันโดสายดำดั้ง 1 (สายดำขั้นแรก) ยูยิตสูสายขาวปลายเหลือง (เพิ่งเริ่มเรียน))
            การลงทุนอาจไม่เป็นไปตามที่หวังไว้ ลงหุ้นแล้วเจ๊ง หรือไม่ได้รวยอย่างที่หวัง

ในใจตัวเองตอนนี้ แอบโอนเอนไปทางมีแฟนตอนอายุเยอะ ฐานะมั่นคงนะครับ
เรื่องหนังหน้าก็คิดว่าตอนแก่คงไม่น่าเกลียดนัก เพราะคนหน้าตี๋จะดูเด็กกว่าอายุอยู่แล้ว
อีกเหตุผลคือตอนนี้ผมทำงานทั้งกลางวันกลางคืน ทั้งงานบริษัทกับงานฟรีแลนซ์ ทำเพื่อเก็บเงินไว้ลงทุนหุ้น
แบบดอกเบี้ยทบต้น (เอาปันผลมาซื้อหุ้นเพิ่มตลอด ไม่เคยเอาเงินปันผลหุ้นมาใช้เลย)
โอกาสสำเร็จสูงมากเพราะอ่านหนังสือเพิ่มความรู้เรื่อยๆ ความเข้าใจหุ้นชัดเจน
ลงทุนถูกหลักการ นานๆ ทีถึงจะเก็งกำไร รู้จักกระจายความเสี่ยง รู้ว่าตัวเองจะฐานะดีแน่ๆ ถ้าไม่ตายซะก่อน