ระวัง!! เราโดนแอบถ่ายใต้กระโปรงที่ร้านหนังสือในห้าง

เหตุการเกิดที่ห้างแถวสะพานควาย ในร้านหนังสือ วันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ.2558 เวลาประมาณ 17:55 น. เรามาที่ห้างนี้เป็นประจำอยู่แล้ว และไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเอง คือเรายืนอ่านหนังสืออยุ่มุมจิตวิทยา ที่มันอยู่ติดกับมุมหนังสือผี คือมุมนั้นมันมีของตั้งอยู่แล้วพนักงานก้ทำงานกันวุ่นวายมาก เราก็เลยหลบทางเขาโดยการกระเทิบออกมายื่นหันหน้าเข้ามุมหนังสือผี โดยที่หันหลังให้ตู้หนังสือจิตวิทยา เราอ่านได้สักพัก ก็เริ่มรู้สึกเหมือนมีคนอยู่ข้างหลัง เหมือนกำลังก้มหยิบหนังสืออะไรสักอย่าง  แต่เราก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะปกติเวลาคนยอะๆ มันก็มีคนมาหาหนังสืออ่านอยู่แล้ว แต่ที่รู้สึกได้คือ พี่เค้าก้มนานมาก แล้วเค้าอยู่ไกล้เรามากกกก เราเลยตัดสินใจหันหลังไปมอง  เห็นมันก้มเหมือนทำอะไรสัก โดยที่มือนึงถือโทรสับ มือนึงเหมือนทำเป็นหยิบหนังสือมาอ่าน ตอนนั้นเราก็แอบตกใจนิดนึง  คือมันอยู่ไกล้กระโปรงเรามากอะ อีกนิดนึงคือจะมุดเข้าไปอยู่ในกระโปร่งแล้วปะพี่ (พิมพ์ไปโมโหไปอะ  -...-  )   และมุมนั้นมันมีหนังสือนิยายออกแนวนิทานของเด็ก ซึ่งสันนิฐานได้ว่า  โตเป็นบัฟฟาโล่ขนาดนี้ไม่น่าจะอ่านนิทานปะ  แล้วหน้าตาพี่เค้านี่เหมือนโจรสะมากกว่า  พอเราหันไปเจอเค้าก้ทำหน้าตามีพิรุท และรีบเดินหนีเราอย่างรวดเร็ว ตอนนั้นเราตกใจและนิ่งๆตั้งสติสักพัก (เห้ยถ่ายใต้กระโปรงตูแน่ๆ )  เราก็เลยเดินแอบสังเกตุมันอยู่ห่างๆ  พอตอนมันเห็นเรามองมันก็ทำท่าทีมีพิรุท คือหลบตาถ้าเป็นใคร ใครก็สงสัยปะ แสดงออกชัดขนาดนี้ ตอนแรกกะจะไปขอพนักงานดูกล้องวงจรปิด  แต่พนักงานยุ่งกับการเช็คสต็อกกันมาก เราก็ไม่กล้าข้าไปขอ และอีกอย่างถ้าเราเข้าใจเค้าผิดว่ามาแอบถ่ายใต้กระโปรงและทำให้พนักงานวุ่นวายนี่อาจจะโดนด่ายันบรรพบุรุตได้   ยังไม่แน่ใจเลยไม่กล้าพูดไรเยอะ  ขณะที่เราเดินมองพฤติกรรมของเขาอยู่  เลยคิดว่าจะทำยังไงให้ได้รูปมาเป็นหลักฐานดี  เลยตัดสินใจเดินเข้าไปและแกล้งถามว่า..........

ฉัน : พี่คะ พี่หน้าคุ้นเหมือนคนรู้จักเลยอะ
ไอ้โรคจิต :  เหมือนใครอะคับ
ฉัน :  หนูขอถ่ายรูปพี่ไว้ได้ไหม
ไอ้โรคจิต :  ไม่ได้ (จะหนีออกจากร้าน)
ฉัน :  (หยิบกล้องขึ้นมาถ่าย) ทำไมจะไม่ได้อะค่ะ  (รัวๆๆกล้อง)
ไอ้โรคจิต :  (เดินหนีออกมานอกร้าน)
ฉัน : (รัวๆๆกล้อง)
ไอ้โรคจิต : (หันหน้ามาชู 2 นิ้ว และยิ้ม)
ฉัน :  (ในใจก็นึกนะว่าทำผิดและยังมีหน้ามาทำเนียนอีกนะ   เลวจริงๆ  และเราก็รัวๆๆกล้องต่อ......และตอนนั้นกลัวมันโมโหเลยวิ่งหนีออกมานอกห้างและรีบนั่งวินกลับบ้าน)

คือตอนนั้นเราเขวมากอะไม่รู้จะทำไงดี อยากจับผิดให้ได้แบบอยู่หมัดมากๆๆ  เราไม่อยากมากล่าวหาใครลอยๆๆ แต่สิ่งที่เราเห็น กับเหตุการณ์ที่เราเจอเราว่ามันก็ไม่น่าจะใช่การเข้าใจผิดอะ ยังไงก็ขอเตือน ผู้หญิงทุกคนนะคะ เดินเหินอะไรก็ระมัดระวังกันด้วย สมัยนี้ ผู้หญิงอย่างเราๆก็อยากใส่กระโปรงสั้นสวยๆกันบ้าง แต่ก็ควรใส่ทับใน หรือกางเกงเล็กกิ้งไว้ข้างในกันด้วยนะคะ  อยากสวยก็ต้องเซฟตัวเองกันไว้ด้วยคะ ยังไงก็อยากให้เวรกรรมตามทันพวกจิตป่วยคะ