ขอคารวะผู้ชายสำนึกดี ธกร อำพันธ์เปรม ผู้ชายขายซาละเปา แกนนำเคมเปญ " ฆ่าข่มขืน กี่ศพแล้ว กี่ศพเล่า กฎหมายไทย ทำไมไม่แก้"

คุณ ธกร อำพันธ์เปรม เป็นผู้ชายคนแรกที่ออกโรงให้สังคมไทยตื่นอีกครั้ง หลังจากข่าว 4 โจ๋รุมโทรมหญิงและฆ่าแฟนของเธออย่างโหดเหี้ยม โดยคุณธกร ชูป้าย ว่า " ฆ่าข่มขืน กี่ศพแล้ว กี่ศพเล่า กฎหมายไทย ทำไมไม่แก้" ไปตามสถานที่ต่างๆ และต้องการหาแนวร่วมเพื่อผลักดันบางอย่างให้สังคมไทยดีขึ้น

ซึ่งอาชีพหลักก็คุณธกร หรือคุณวิน คือ ขายซาละเปา ขนมจีบ ในชื่อ ซาละเปาอุดมสุข ปากซอยอุดมสุข
สุขุมวิท 103 โดยเป็นคุณพ่อที่ตั้งใจทำมาหาเลี้ยงลูกสาวตัวน้อย

โดยคุณวินเคยโพสต์เล่าเรื่องราวส่วนตัวของตนเองไว้ในเฟสบุ้ค 29 ม.ค. 59 ดังนี้

ผมเริ่ม ผมล้ม ผมเจ็บ ผมเหนื่อย
ผมไม่หยุด ผมจะไปต่อ อุปสรรคมากมาย
การควบคุม การตัดสินใจ วงเงิน การปกครอง
อายุ 30 กว่า ไม่คุ้นกับการต้องตัดสินใจสิ่งใหญ่ๆ ลงทุน กู้แบงค์ สร้างเครดิต โลจิตส์ติก
มาร์เก็ตติ้ง มาร์จิ้น แพ็คเก็จ ไพรส์ เพลส
โพดักค์ โปรโมชั่น เหนื่อย อยากผ่อนคลาย
อยากล่องลอย อยากตามใจตัวเอง แม่ง !!!
ทำไม่ได้ จะใช้ตัวตนของตัวเองทั้งหมด
ไม่ได้ แม่งพัง ค่อยๆ ใจเย็นๆ
เก็บเล็กผสมน้อย ทั้งเงินทุน และประสบการณ์
ถ้าผมไม่แน่จริง ผมไม่มาถึงตรงนี้แน่
ผู้ใหญ่ที่คอยสนับสนุน ผมไม่เคยลืม
ถ้าคนอย่างไอ้วินลืมบุญคุณคน
ถ้าคนอย่างผมลืมบุญคุณคน

ผมจะไม่มีวันนี้
วันที่ความสำเร็จอยู่บนเส้นทาง ....

ไม่ได้แบก ไม่ได้หาม แต่เหนื่อยชิบหาย ...

แรงผลักดัน !!!! มี

แรงกระตุ้น !!!! มี

แรงใจ !!!! มี

มี เพราะเห็น มี เพราะสัมผัสได้ .....

ไม่หยุด ให้ตายผมก็จะไม่หยุดความฝัน

ทุกคนแม่งมีสิทธิ์ที่จะฝัน
ความฝันเป็นเรื่องที่ดี ....

อย่าหยุดที่จะฝัน

สิ่งสำคัญ คือ " การลงมือทำ "

ผมเป็นคนไม่มีญาติ ไม่มีพี่ ไม่มีน้อง

ตัวคนเดียว หากินตั้งแต่อยู่ ป.1

ขายเรียงเบอร์ , ขายพวงมาลัย
เช็ดกระจกตามสี่แยกไฟแดง

ส่งหนังสือพิมพ์ , เก็บขยะหน้าบ้านของคนในซอยไปทิ้งแลกตังค์

พอขึ้น ประถมปลาย ( ป. 4,5,6 )

รู้จักวิธีหาเงินที่รวดเร็วขึ้น
แต่ไม่ถูกต้องมากขึ้น !!!! ????

ตบหัวเบ๊นซ์ ( โลโก้ที่อยู่หน้ารถเบ๊นซ์ หักเอาไปขายคลองถม)

ตบสกอร์ ( รองเท้าที่คนอายุ 30 ขึ้นไปต้องรู้จัก )

ตบเด็กต่างโรงเรียนไถตังค์ ( สถานที่ลงมือคือ ตามตู้เกมส์หยอดเหรียญในห้าง ตอนประถม ผมเด็กห้วยขวาง )

ยิ่งโต ยิ่งเรียนรู้เรื่องเลวๆ ....

มัธยมต้น ( ม. 1 , 2 , 3 )

ขายกัญชา ในโรงเรียน
ขายยาบ้า ในโรงเรียน
ขายมีด ขายของมีคมเล็กๆน้อยๆ
รายได้หลักคือ ไถตังค์เด็กต่างโรงเรียน
ขู่กรรโชก ( วิธีการคือ เข้าไปกอดคอ ออกแรงนิดหน่อย ใช้แรงที่แขนดันไปที่มุมอับในห้าง ให้เพื่อนดูต้นทาง วลีเด็ด ประโยคหากิน คือ
" จะกลับบ้านรึยัง มีตังค์เท่าไหร่ ไม่ให้กุตบ ")

*** มัธยมต้น ผมอยู่แถวเตาปูน บางซื่อ ***

มัยมปลาย เรียน ก.ศ.น ที่เชียงใหม่

ตอนอยู่เชียงใหม่ เลว เลวมาก
ทำทุกอย่างที่ได้เงิน เริ่มรู้จักการใช้อาวุธปืน
เริ่มเข้าใจคำว่า อิทธิพล ความยำเกรง ...

ผ่าน !!!!!!!!!!

ทุกวันนี้ ผมคือ พ่อค้าธรรมดา

พ่อค้าคนหนึ่ง อาชีพสุจริต ...

คนธรรมดา

พ่อค้าซาลาเปา .....

#สตีฟ // ระบาย ยกออก หนัก สุม
หลังจากนี้ ทุ่มเต็มที่ในทางที่ถูกต้อง