"ตีตอนแรกมันยังไม่ตาย กลัวมันทรมานเลยแทงซ้ำ" นี่คือคำพูดของเฮียร้านข้าวมันไก่ที่ทุบตีและฆ่าหมาขาวจนตาย!!!
"ขาว" เป็นหมาจร ร่อนเร่มาอาศัยอยู่ใต้ตึกอพาร์ทเมนท์ย่านหัวหมากเมื่อต้นปีที่ผ่านมา ชาวตึกหลายคน คุ้นเคยกับขาว จึงเมตตาขาว และผลัดกันหมุนเวียนให้ข้าวให้น้ำ พร้อมฉีดวัคซีนป้องกันโรคที่จำเป็น ขาวจึงอาศัยนอนหน้าร้านเสริมสวยในตึกนั้น กลางคืนก็นั่งนอนอยู่เป็นเพื่อน รปภ.
ขาวไม่เคยกัดใคร นอกจากเด็กลูกเจ้าของร้านข้าวมันไก่กับก๋วยเตี๋ยวไก่มะระที่มีร้านอยู่หน้าปากซอย ราม 60/2 และอาศัยอยู่ที่ตึกนี้เช่นกัน
ดูจากกล้องวงจรปิดแล้วพบว่า เด็กทำท่าจะตีขาวก่อน ขาวจึงกัด ชาวตึกจึงรวมตัวกันช่วยรับผิดชอบค่ายารักษาให้เจ้าของร้าน และช่วยกันดูแลด้วยการใส่ตะกร้อครอบปาก และผูกล่ามขาวไว้
เรื่องราวจบกันไปเป็นเดือนแล้ว แต่เจ้าของร้าน ก็ยังหมั่นไส้ขาว และเข้ามาทุบตีขาวอยู่เป็นประจำทั้งๆที่ขาวถูกล่าม จะเรียกประเวศมาจับขาวไปเพื่อจบปัญหา ทุกคนก็สงสารขาว ชาวตึก จึงเตรียมช่วยกันคิดหาที่อยู่ให้ขาวใหม่ ตั้งใจว่า หลังสงกรานต์นี้ คงจะจัดการได้เรียบร้อย แต่ก็ไม่ทันกับคืนวันอันโหดร้าย ที่คนคนหนึ่ง ได้พรากชีวิตขาวไป อย่างทมิฬหินชาติ และเหี้ยมโหดที่สุด เท่าที่คนคนหนึ่งจะทำกับสัตว์ที่ไร้ทางสู้ชีวิตหนึ่งได้!!
ตีสองกว่า ของคืนวันที่ 14 เมษายน 2559 ตามเวลาในกล้องวงจรปิดเจ้าของร้านข้าวมันไก่โหดเข้ามาทุบตีขาวที่ยังคงถูกผูกล่ามไว้ ด้วยท่อนเหล็กอย่างรุนแรง จนขาวร้องเสียงดังด้วยความเจ็บปวด หนีเข้าไปซุกอยู่ใต้โต๊ะที่อยู่ใกล้กันนั้น ยังไม่หนำใจเดินออกไปหาถุงลักษณะคล้ายกระสอบ พร้อมมีดยาวปลายแหลมสำหรับแล่เนื้อ ใช้ถุงกดหัวขาว แล้วแทงขาวอย่างโหดเหี้ยม เลือกแต่บริเวณคอและอก นับสิบแผล นอนจมกองเลือด
จากนั้นจึงออกไปเอาถุงดำ โยนซากชีวิตของขาวใส่ถุงแล้วนำออกไปทิ้ง โดยไม่ยอมบอกใครว่าเอาไปทิ้งที่ไหน
เจ้าของร้านเสริมสวยสุดทน ถาม ฆ่าขาวทำไม กลับได้รับคำตอบอย่างสะใจว่า "ให้มันจบๆไป"
จึงปิดร้านนำขบวนชาวตึกพร้อม พยานบุคคล เข้าแจ้งความที่ สน.หัวหมาก แต่ทำได้เพียงแค่ลงบันทึกประจำวันไว้ จึงนำภาพจากกล้องวงจรปิด ขึ้นโพสเฟสบุ้ค และส่งมอบต่อ WDT
WDT ประสาน พ.ต.อ. ศรายุทธ จุณณวัตต์ ผกก.สน.หัวหมาก กำกับดูแลการดำเนินคดีอาญานี้จนถึงที่สุด โดยมี ร.ต.อ.สุทัศน์ แสงสูง เป็นร้อยเวรเจ้าของคดี และประสานชาวตึก ส่งมอบภาพนาทีสังหารโหดบันทึกลงแผ่นซีดี ไว้เป็นหลักฐาน และส่งมอบต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจและอัยการ
เตรียมเรียกเจ้าของร้านข้าวมันไก่โหดมารับทราบสองข้อกล่าวหา ทารุณกรรมสัตว์โดยไม่มีเหตุอันสมควร ตามมาตรา 20 แห่ง พรบ. ป้องกันการทารุณกรรมฯ และทำให้เสียทรัพย์อาญา โดยผู้ร้องทุกข์กล่าวโทษ ที่ดูแลขาวมาตลอด รับเป็นผู้ดูแล เพราะ พรบ. ให้ความหมายความเป็นเจ้าของสัตว์ ที่เป็นผู้ครอบครองและผู้ดูแลไว้ด้วย
WDT วิงวอนประชาชน ช่วยกันให้ความเห็นต่อการกระทำอันโหดร้ายนี้ เพื่อนำส่งมอบต่อพนักงานอัยการ ร้องขอให้พิจารณานำส่งฟ้องศาลพร้อมภาพและคลิปวิดิโอ ด้วยสำนวนฟ้องที่แน่นหนาที่สุด เพื่อร้องขอต่อศาล ในการพิจารณาลงโทษที่สูงที่สุด ต่อการกระทำที่โหดเหี้ยมต่อสัตว์ที่ด้อยโอกาสถึงเพียงนี้ !!
https://www.facebook.com/673103566163155/videos/686392484834263/
ตีตอนแรกมันยังไม่ตาย กลัวมันทรมานเลยแทงซ้ำ!!!
RIP ขาว หมาพเนจรผู้อาภัพ ขอให้หนูสิ้นทุกข์ทั้งปวง และวิ่งเล่น กินอิ่มนอนหลับ มีความสุขที่สุดบนสวรรค์นะ
ขอบคุณ
พ.ต.อ. ศรายุทธ จุณณวัตต์ ผกก.สน.หัวหมาก
พ.ต.ท. นพพร ศรีสุชาติ รอง ผกก.(สอบสวน) สน.หัวหมาก
ร.ต.อ.สุทัศน์ แสงสูง พนง.สอบสวน สน.หัวหมาก
ประชาชนผู้ร้องเรียนเหตุทารุณกรรม
มูลนิธิเพื่อสุนัขในซอย
“67” คืออะไร ทำไมเด็กยุคนี้ถึงชอบพูดกัน
“6-7” คืออะไร? ผู้ใหญ่ได้ยินแล้วงง แต่เด็กพูดกันสนั่น!
เปรียบเทียบแรงกัดของฉลามกับจระเข้
แม่น้ำเจ้าพระยาเริ่มต้นที่จังหวัดนครสวรรค์
จุดเดือดของน้ำบริสุทธิ์ที่ระดับน้ำทะเลคือ 100 องศาเซลเซียส
คำว่าอนุญาตไม่มีสระอิบน ต.เต่า
"ปลาเส้น" ไม่ได้ทำจากเนื้อปลา 100% แล้วมันทำจากอะไร?
10 อันดับโรงเรียนนานาชาติที่ค่าเทอมแพงที่สุดในไทย ปี 2569
จังหวัดของไทยที่คนรัสเซียชื่นชอบที่สุด และย้ายเข้ามาอาศัยอยู่มากที่สุด
สระไทยมี 21 รูป 32 เสียง
ประเทศอันดับ 1 ของโลก ที่ซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปจากไทยมากที่สุด
แมลงมี 6 ขา ส่วนแมงไม่ได้มี 8 ขาเสมอไป
แม่น้ำเจ้าพระยาเริ่มต้นที่จังหวัดนครสวรรค์
จุดเดือดของน้ำบริสุทธิ์ที่ระดับน้ำทะเลคือ 100 องศาเซลเซียส
เปรียบเทียบแรงกัดของฉลามกับจระเข้
แมลงมี 6 ขา ส่วนแมงไม่ได้มี 8 ขาเสมอไป
คำว่าอนุญาตไม่มีสระอิบน ต.เต่า
สระไทยมี 21 รูป 32 เสียง
Victim (1961)-เมื่อความรักกลายเป็นอาชญากรรมในสายตาสังคม
เอ่ยชื่อคือคำรัก - รักวัยเยาว์ในแสงฤดูร้อน (Call Me By Your Name)
28 มิถุนายน: วันแห่งความภาคภูมิใจสโตนวอลล์ (Stonewall Day) จุดเริ่มต้นของการต่อสู้เพื่อความเท่าเทียม
คนโสดเกย์เริ่มหาแฟนจากที่ไหนได้บ้าง ให้ปลอดภัยและไม่รีบร้อน







