พัฒนาการกางเกงในชายเริ่มจากผ้าเตี่ยว

กางเกงในเฉกเช่นทุกวันนี้พัฒนาการจากผ้าเตี่ยวที่คล้ายนักซูโม่ญี่ปุ่นใส่

แต่จากหลักฐานตามประวัติศาสตร์แล้ว มีการค้นพบผ้าเตี่ยวในยุคสมัยของอียิปต์ โดยการขุดพบสุสานของกษัตริย์แห่งอียิปต์อย่างตุตันคาเมน นอกจากเพชรนิลจินดา เครื่องใช้ในยุคสมัยนั้นแล้ว ยังค้นพบผ้าเตี่ยวเป็นจำนวน 145 ผืน น่าจะเป็นเครื่องนุ่งห่มในยุคแรกของประวัติศาสตร์ ถ้าเคยดูหนังที่มีเรื่องราวในยุคอดีตกาล หรือยุคอียิปต์จะเห็นว่าบุรุษเพศจะนุ่งเพียงผ้าเตี่ยว และมีเครื่องประดับอื่นตามยศถาบรรดาศักดิ์เท่านั้น

และจากหลักฐานชิ้นต่อมา ก็พบในยุโรปช่วงต้นคริสต์ศตวรรษจากภาพวาด เครื่องนุ่งห่มจากผ้าเตี่ยวถูกเปลี่ยนเป็นกางเกงแต่มีช่วงขาที่สั้นมาก คล้ายกางเกงในชายทรงบ๊อกเซอร์ และมีรูผ่าด้านหน้าตรงกลางนั่นเอง

ส่วนกางเกงในตามประวัติศาสตร์ไทยคงเป็นโจงกระเบนที่สวมทั้งเพศชายและเพศหญิง และมีการนำเอากางเกงในที่ถูกพัฒนาจากต่างประเทศมาใช้ในบ้านเราอย่างแพร่หลาย

การนุ่งเตี่ยวจะต้องผูก สอด ทบ และมัดอีกรอบเพื่อเก็บอวัยวะเพศให้มิดชิด และเมื่อพัฒนาสู่กางเกงในก็สวมใส่ได้ง่ายได้ เพราะช่วงเอวที่ทำจากยางยืด และเนื้อผ้าที่โปร่งสบายจากเนื้อฝ้าย และเลือกรูปทรงได้ตามความต้องการหรือการใช้งานอื่นอีกด้วย หรือใครอยากลองผ้าเตี่ยวที่เป็นกางเกงในของยุคแรก ก็ต้องหาซื้อผ้ามาตัดเอง ถ้าจะลองเตี่ยวขอแนะให้คุณผู้ชายได้ลอง เพราะต้องเก็บให้เรียบร้อยจริง ๆ