กว่าจะรู้ว่าเขาเป็น HIV ผมก็รักเขาไปมากแล้ว ผมควรทำอย่างไรดี

สวัสดีครับ

ผมชื่อเรย์ให้เป็นนามสมมุติของผมนะครับ ผมเป็นเกย์ ผมไปเที่ยวที่เชียงใหม่ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา แล้วผมก็ได้เจอกับพี่คนนึง เราเจอกันในผับ แล้วเราก็ถูกใจกัน ขอไลน์ พอคุยๆกันบังเอิญเป็นคนจังหวัดใกล้ๆกัน วันกลับบ้านผมตกรถ แล้วพี่เขาก็จะกลับวันนั้นเหมือนกันพอดี ผมเลยขอติดรถกลับมาด้วย ระหว่างทางเราก็ได้คุยอะไรกันไปมากมาย ผมยอมรับนะคับว่าผมชอบคนง่าย แต่กับพี่เขาผมไม่รุ้สิ ผมรุ้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก เขาเป็นคนยิ้มแล้วน่ารักมาก ผมชอบคนง่ายก็ตรงนี้ครับ

ทีแรกพี่เขากะจะให้ผมไปพักที่บ้านพี่เขาก่อน แต่ผมก็ตัดสินใจให้พี่เขาไปส่งที่สถานีขนส่งรถเพื่อกลับบ้านในเย็นวันนั้น เพราะผมออกจากบ้านมาหลายวันแล้วกลัวทางบ้านเป็นห่วง แล้วผมก็กลับบ้าน พอกลับถึงบ้านเราก็คุยกันทางไลน์ พี่เขาเป็นคนขี้อ้อนนิสัยน่ารักดีผมชอบ ต่อมาอีกสองวันผมก็ตัดสินใจมาเที่ยวหาพี่เขาที่บ้าน พอมาถึงห้องพี่เขาแอบรกไปหน่อยนะครับ เหมือนคนที่อยู่คนเดียวแล้วไม่มีคนดูแล เขาไม่ค่อยมีเวลาว่างด้วยครับ เพราะพี่เขาทำงาน แล้วผมก็ทำความสะอาดบ้านให้พี่เขาจนสะอาดขึ้นกว่าเดิมมาก ปัดกวาดเช็ดถู จัดของ จากนั้นเราก็ใช้เวลาคุยกันอยู่ด้วยกันประมาณสามวัน

วันนี้นั้นเองผมเห็นมุมห้องมุมหนึ่ง ซึ่งมีโต๊ะคอมพิวเตอร์ตั้งอยู่แต่ไม่มีคอมนะครับ แต่มีเอกสารและของอะไรเล็กๆน้อยๆเต็มไปหมด ผมเลยตัดสินใจทำความสะอาดให้พี่เขา พอจัดของเข้าที่เช็ดถูเสร็จ และโต๊ะตัวนี้ก้อมีลิ้นชักอยู่หนึ่งชั้น เก๊ะตู้เก็บของอีกชั้นนึง ไหนๆ ก็ทำแล้วทำในเก๊ะในลิ้นชักด้วยละกัน และตอนนี้แหละ ผมเปิ้นลิ้นชักออกมาปุ๊บ ผมรุ้สึกเอะใจ เพราะในลิ้นชักมีแต่กระปุกยาเต็มไปหมดเลย ซึ่งเป็นตัวยาที่เราไม่เคยเห็นมาก่อนอยู่สามตัวแต่อีกกระปุกนอกจากสามตัวนั่นคือวิตามินเซ็นทรัม ด้วยความสงสัยว่ามันคือยาอะไรเพราะมันมีเป็นจำนวนมากเหลือเกินแต่มันถูกใช้ไปหมดแล้วครับ และพอเปิดเก๊ะตู้อีกชั้นนึงก็มีอยู่เช่นกันอีกสองถูงใหญ่เป็นกระปุกเปล่าๆ น่ะครับ

ด้วยความอยากรุ้ผมเลยเอาชื่อยาสามตัวนั้นไปเสิร์ชในกูเกิลดู แล้วผมก็อึ้ง แล้วช็อคมาก เพราะตัวยาสามตัวบ่งบอกสรรพคุณเดียวกันว่าใช้รักษาผู้ที่ติดเชื้อไวรัส HIV ผมมึนงงและสับสน

ตลอดเวลาสามวันที่ผ่านมา เรายังไม่ทันได้มีอะไรกัน ซึ่งถือเป็นความโชคดีของผมมาก เพราะเหมือนพี่เขาก็รุ้ตัวดีว่าไม่ควรจะให้มันเกิดขึ้น ผมไม่รุ้จะทำยังไงดี เพราะผมก็รักและสงสารพี่เขามาก และพี่เขาก็ดีกับผมมากเหมือนกัน

จนตอนนี้ วันที่สี่ซึ่งผมต้องกลับบ้านพรุ่งนี้เช้าแล้ว ตัวพี่เขาก็คงยังไม่รุ้ว่าผมแอบไปรู้อะไรบางอย่างที่พี่เขาไม่กล้าบอกผมตรงๆ ผมไม่อยากรังเกียจพี่เขาเลยครับ และผมก็ไม่รุ้ว่าต่อไปผมควรทำตัวอย่างไรดี

ทำไมตอนเรามีความสุขมากแล้วต้องมีอะไรบางอย่างมาทำให้เราเศร้าได้มากเช่นกัน เชื่อว่าเมื่อเรารักใครสักคนถึงเขาจะเป็นอย่างไรเราก็รับได้เสมอ แต่เหตุการณ์แบบนี้ผมควรจากเขาไปหรือเปล่าครับ ผมไม่อยากเป็นคนเห็นแก่ตัวเลย เพราะยังไงผมก็ยังรักเขาอยู่เหมือนเดิม

ขอบคุณที่รับฟังเรื่องราวและปัญหาของผมนะครับ