นิยายอิโรติก 25+ "สลักลาย" (ตอนที่ 2 เกมล่าเหนือโค้งน้ำปิง)

ตอนที่ 2 เกมล่าเหนือโค้งน้ำปิง

 

เช้าวันที่อากาศปลอดโปร่ง ท้องฟ้าใสกระจ่าง

แสงแดดทอดลงมาดูนวลตาและอบอุ่น

ลมพัดเอื่อยผ่านผิวน้ำจนเกิดเป็นพรายระยิบระยับ

ล้อไปกับแสงอาทิตย์

บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัด

มีเพียงเสียงกระเพื่อมของน้ำในสระ

ที่คลอไปกับเสียงความเคลื่อนไหวไกลๆ ของเมืองเชียงใหม่

ที่กำลังตื่นจากการหลับใหล

จากมุมนี้มองออกไปเห็นคุ้งน้ำปิงที่ทอดยาว                                        

ดูราวกับแพรไหมสีเงินที่วางพาดผ่านเมือง                                                                                                               

เป็นการเริ่มต้นวันที่เต็มไปด้วยพลังงานที่สดชื่น

 

หมอก ยืนตระหง่านท้าแสงตะวัน

ร่างสูงใหญ่ผิวขาวเนียนละเอียดสะท้อนแสงแดดเป็นประกาย

ตัดกับกางเกงว่ายน้ำบิกินี่สีแดงเพลิง

เน้นให้เห็นท่อนขาซึ่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแน่นตึง

ทุกรายละเอียดสรีระของเขางดงามราวกับประติมากรรมแกะสลัก

หมอกกวาดสายตามองหาใครสักคนที่นัดไว้

 

“เฮ้ย! หมอก ทางนี้!”

พงษ์ ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งคล่องตัวตามแบบฉบับนักบาสเกตบอล

ตะโกนเรียกเขาจากอีกมุมหนึ่งของสระ

เขามีแผ่นอกกว้างและมัดกล้ามที่ผ่านการดูแลมาอย่างดี

ผิวสีแทนเข้มดูอบอุ่นในกางเกงว่ายน้ำสีกรมท่าที่ขับให้เขามีเสน่ห์สุขุมนุ่มลึก

“แล้วพี่ชายมึงล่ะ?” พงษ์เอ่ยถามหาพี่ชายเพื่อนอย่างสนิทสนม

“พี่เมฆเข้าห้องน้ำ... อ้อ! นั่นไง เดินมานั่นแล้ว” หมอกชี้มือไปทางห้องน้ำ

 

พงษ์มองตาม และนั่นทำให้เขาถึงกับต้องชะงัก

สายตาไปสะดุดเข้ากับร่างของชายหนุ่มอีกคนที่มีเสน่ห์แตกต่างจากเพื่อนสนิทอย่างสิ้นเชิง

เมฆ เดินออกมาด้วยรูปลักษณ์ของชายชาตรี ผิวเข้มขรึมดูดุดันและทรงพลัง

เขาอยู่ในชุดกางเกงว่ายน้ำบิกินี่สีฟ้าสดใส

แต่ทว่า... กางเกงว่ายน้ำตัวนั้นดูเหมือนจะเล็กเกินไปสำหรับสรีระอันกำยำ

ความคับแน่นทำให้ส่วนกลางของร่างกายนั้นนูนเด่นชัดเจนจนพงษ์ไม่สามารถละสายตาไปทางอื่นได้

หัวใจของนักกีฬาหนุ่มเต้นผิดจังหวะไปชั่วครู่

 

“สวัสดีครับพี่เมฆ” พงษ์รีบเก็บอาการแล้วยกมือไหว้

“พี่นี่หล่อไปคนละแบบกับหมอกเลยนะครับ”

คำทักทายนั้นแฝงไปด้วยสายตาที่ชื่นชมอย่างปิดไม่มิด

พงษ์เริ่มเปิดเกมรุกจีบพี่ชายเพื่อนสนิทในทันที

โดยที่เมฆยังไม่ทันได้ตั้งตัว

 

เมฆยิ้มที่มุมปากช้าๆ

สายตาคมเข้มใต้คิ้วดกหนามองเพื่อนรุ่นน้องที่จ้องเขาตาไม่กะพริบ

เขาไม่ได้มีท่าทีขัดเขินกับคำพูดรุกหนักของพงษ์

แต่กลับยกมือขึ้นตบไหล่หนาของนักกีฬาหนุ่มเบาๆ

 

"ปากหวานแบบนี้ มีแฟนกี่คนแล้วเนี่ย" เมฆพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มฟังสบาย

"แต่พี่ว่าวันนี้นายน่าจะตาพร่าเพราะแสงแดดสะท้อนพรายน้ำมากกว่าว่ะ...

ไปๆ ลงน้ำได้แล้ว เดี๋ยวแดดร้อนกว่านี้จะว่ายไม่สนุก"

 

แม้คำพูดจะดูเหมือนผลักไสแบบพี่ชายดุน้อง

แต่สายตาของเมฆที่มองพงษ์ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางสระน้ำ

กลับมีความนิ่งลึกที่ทำให้พงษ์รู้สึกว่าพี่ชายคนนี้มี 'อะไรบางอย่าง' ที่น่าค้นหามากกว่าเดิม

 

"ตู้ม... ซ่า!"

เสียงน้ำแตกกระจายเมื่อสามหนุ่มกระโดดลงสู่สระพร้อมกัน

มวลน้ำสีครามแยกตัวออกตามแรงปะทะของร่างกายกำยำ

ก่อนจะโอบล้อมและม้วนตัวกลับมารวมกันอีกครั้งเป็นระลอกคลื่น

ทั้งสามเล่นไล่จับกันอย่างสนุกสนาน

ท่ามกลางเสียงหัวเราะที่ดังก้องไปทั่วชั้นดาดฟ้า

 

พงษ์ อาศัยความคล่องแคล่วของนักกีฬาบาสเกตบอล

พยายามว่ายเข้าประชิดตัว เมฆ ทุกครั้งที่มีโอกาส

มือหนาของเขาแกล้งสัมผัสไปตามท่อนแขน แผ่นหลัง และหน้าอกแน่นตึงของพี่ชายเพื่อนสนิทอยู่หลายครั้ง

เมฆทำเพียงแค่ปัดป้องและว่ายหนีด้วยจังหวะที่เหนือชั้นกว่า

เขาพยายามรักษาหน้าต่างของ "พี่ชาย" เอาไว้อย่างสุดความสามารถ

แม้ในใจจะเริ่มสั่นไหวกับสัมผัสจากผิวสีแทนนั้นก็ตาม

 

การละเล่นที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดของชายหนุ่มทั้งสาม

ไม่ได้รอดพ้นสายตาของ "น้ำตาล"

หญิงสาวผู้มีรูปร่างสมส่วนเย้ายวนใจ

เธอนอนอาบแดดอยู่ในมุมเงียบๆ ชุดบิกินี่ทูพีซสีม่วงสดขับเน้นผิวขาวเนียนของเธอให้ดูโดดเด่น

สายตาคมกริบภายใต้แว่นกันแดดแบรนด์หรูจดจ้องไปยังเป้าหมายทั้งสามอย่างไม่วางตา

"สามแต้มวันนี้... ฉันต้องเอามาให้ได้"

 

น้ำตาลพึมพำกับตัวเองเบาๆ พร้อมกับกระตุกยิ้มที่มุมปาก

เธอพับหนังสือในมือลงช้าๆ ก่อนจะลุกขึ้นอวดส่วนโค้งเว้าที่จงใจสร้างมาเพื่อสยบทุกสายตา

 

ถึงเวลาที่ "นักล่า" จะต้องเริ่มลงมือทำลายความเงียบสงัดยามเช้าเสียที

 

น้ำตาลขยับตัวลงนั่งริมขอบสระ

ปล่อยให้เรียวขาสวยแช่ลงไปในน้ำเบาๆ

สายตาของเธอที่จ้องมองสามหนุ่มนั้นเปิดเผยและท้าทายจนหมอกสังเกตเห็น

เขาไม่รอช้าที่จะเปิดฉาก "ทักทาย"

ด้วยการว่ายน้ำเข้าประชิดจนละอองน้ำกระเซ็นไปโดนผิวขาวเนียนของหญิงสาว

"ขอโทษครับ"

หมอกเอ่ยด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

เป็นการเปิดฉากสนทนาที่ดูเหมือนอุบัติเหตุแต่แฝงไปด้วยความตั้งใจ

"ไม่เป็นไรค่ะ เล่นกันน่าสนุกนะคะ" น้ำตาลตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

พลางเสยผมที่เปียกน้ำ ตั้งใจให้เห็นเนินอกขาวอย่างเป็นธรรมชาติ

"ลงมาสนุกด้วยกันไหมครับ?" หมอกรุกต่อด้วยถ้อยคำสองแง่สองง่าม

แต่หญิงสาวเพียงแต่ยิ้มรับด้วยชั้นเชิงที่เหนือกว่า

"อืม... ไม่ดีกว่าค่ะ ตาลไม่ถนัดเล่นสนุกในน้ำ"

คำตอบของเธอทำให้หมอกหัวเราะในลำคอ

"ผมหมอกครับ นั่นเมฆพี่ชายผม ส่วนคนที่ใส่กางเกงสีกรมท่านั่นพงษ์ เพื่อนผมครับ"

หมอกแนะนำตัว พร้อมกับชมบรรยากาศที่สวยงามของสระว่ายน้ำลอยฟ้าแห่งนี้

น้ำตาลสอบถามรายละเอียดจนรู้ว่าพงษ์เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ใหม่

น้ำตาลแนะนำตัวกลับ พร้อมเหวี่ยงแห "ไพ่ตาย" ของเธอ

"ที่นี่วิวสวยก็จริงค่ะ แต่ตาลว่าวิวจากห้องของตาลสวยกว่า” น้ำตาลพูดพร้อมชี้ไปที่เพนท์เฮ้าส์ที่อยู่เหนือสระว่ายน้ำไปสามชั้น

“จริงด้วยครับ จากห้องนั้น ผมว่าได้เห็นทั้งวิวสระว่ายน้ำ และโค้งน้ำปิงเลย”

“ถ้าอยากรู้ว่าสวยแค่ไหน ต้องลองขึ้นไปดูเองค่ะ" น้ำตาลพูดอย่างมีปริศนา

เลศนัยในน้ำเสียงและท่าทางของน้ำตาลชัดเจนพอที่จะทำให้หมอกเข้าใจความนัย

เขาหันไปมองเมฆที่พยายามทำหน้านิ่งสงบ

และพงษ์ที่ยังคงดูงุนงงกับสถานการณ์

"ผมชวนพี่กับเพื่อนไปด้วยได้ไหมครับ?"

"ได้สิคะ... หลายๆ คนจะได้สนุกกว่า"

น้ำตาลทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้มยั่วยวน

 

สายตาของน้ำตาลเปรียบเหมือนนักวิจารณ์งานศิลปะ

ที่กำลังพินิจพิเคราะห์ผลงานชิ้นเอก

เธอกวาดมองตั้งแต่อกผายไหล่ผึ่งของพงษ์

ไปจนถึงความดุดันขรึมเข้มของเมฆ

โดยไม่ลืมที่จะหยุดสายตาลงที่ "จุดดึงดูด"

ภายใต้กางเกงว่ายน้ำบิกินี่ที่รัดรึงสรีระของชายหนุ่มทั้งคู่

 

ในใจของน้ำตาลเริ่มวางหมากเกมนี้อย่างรวดเร็ว

• พงษ์: คือความสดใหม่ แข็งแรง

และดูจะ "ปราบ" ได้ไม่ยากด้วยเสน่ห์หญิง

• เมฆ: คือความท้าทายที่แท้จริง

ผิวเข้มดุดันและท่าทางนิ่งขรึมนั้น

ยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณนักล่าของเธอให้ทำงานหนักกว่าเดิม

• หมอก: คือความเจ้าเล่ห์และขี้เล่น

ที่น้ำตาลมองออกทันทีว่าเขาเป็น "คนเปิดทาง" ชั้นดี

ผิวขาวเนียนของเขาอาจจะดูอ่อนโยนกว่าพี่ชาย

แต่รอยยิ้มกรุ่มกริ่มนั่นบ่งบอกว่าเขาพร้อมจะสนุกไปกับเกมที่เธอวางไว้

น้ำตาลรู้ดีว่าหมอกเป็นกุญแจสำคัญที่จะพาเธอเข้าถึงตัวเมฆและพงษ์ได้ง่ายขึ้น

 

"งั้นขึ้นไปที่ห้องตาลกันดีกว่า... ตาลจะเตรียมเครื่องดื่มเย็นๆ ไว้รอ"

น้ำตาลบอกเลขห้อง พร้อมทิ้งท้ายไว้ด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นยืน

เรียวขาสวยก้าวเดินอย่างมั่นใจไปยังลิฟต์ส่วนตัว

ทิ้งให้สามหนุ่มยืนอยู่ท่ามกลางไอร้อนของแดดเช้าที่ดูจะรุนแรงขึ้นกะทันหัน

เมฆ ลอบถอนหายใจยาว

ความเย็นของน้ำในสระยังไม่ช่วยให้เขาสงบลงได้เท่ากับความกังวลในใจ

สายตาประเมินของน้ำตาลทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกแก้ผ้ากลางที่แจ้ง

แต่ที่อันตรายกว่าคือน้ำเสียงยั่วยวนนั่น

"ต้องตามน้ำไปก่อน" เขาบอกตัวเอง

พลางแกล้งขยับกางเกงว่ายน้ำสีฟ้าที่รัดแน่นให้เข้าที่ต่อหน้าพงษ์

เพื่อย้ำภาพลักษณ์ชายแท้ที่กำลัง 'ตื่นตัว' กับสาวสวย

"เอาไงพี่เมฆ... ไปดูวิวห้องคุณตาลกันไหม?"

หมอก เอ่ยชวนพลางเลิกคิ้วท้าทาย

"ระดับนี้แล้วจะพลาดได้ไง"

เมฆตอบด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริงแบบแมนๆ

ทว่าสายตาแอบชำเลืองมอง พงษ์ ที่ยืนนิ่งขรึมผิดปกติ

“แต่ยังไงหมอกต้องระวังตัวด้วย พี่ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดา”
เมฆไม่เคยไม่ห่วงน้องชาย แต่ก็ไม่เคยขัดใจน้องชายเช่นกัน

พงษ์จัดการไปเบิกเสื้อคลุมจากพนักงานคุมสระ
เมื่อสามหนุ่มสวมเสื้อคลุมเรียบร้อย
พวกเขาจึงมุ่งหน้าสู่เกมที่น้ำตาลวางเอาไว้
ที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้านี้

 

ไผ่ ยืนริมผนังห้องฟิตเนส

แขนล่ำสันที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปน

กอดอกมองตามแผ่นหลังของคนทั้งสี่ที่หายเข้าไปในลิฟต์แก้ว

สายตาคมปลาบของเขายังคงจดจำรสชาติของเกมรักที่น้ำตาลเคยฝากไว้ได้อย่างแม่นยำ

เขาขยับยิ้มที่มุมปากอย่างคนที่รู้ทางกันดี

น้ำตาลไม่ใช่ผู้หญิงที่จะปล่อยให้ "เหยื่อ" ระดับพรีเมียมแบบนี้หลุดมือไปง่ายๆ

โดยเฉพาะเมื่อเป้าหมายคือสามหนุ่มที่มีเสน่ห์ต่างสไตล์กันอย่างชัดเจน

ทั้งความขาวใสระดับพรีเมียมของหมอก

ความแกร่งแบบนักกีฬาของพงษ์

และความดิบดุดันที่น่าค้นหาของเมฆ

“วันนี้คุณน้ำตาลรับศึกหนักแน่...” ไผ่พึมพำกับตัวเองเบาๆ

พลางนึกถึงบททดสอบความอึดที่เขาเคยเจอมากับตัว

“แต่ดูท่าทาง... พี่น้องคู่นั้นกับเพื่อนนักบาสก็น่าจะสู้ไม่ถอยเหมือนกัน”

เขารู้ดีว่าห้องเพนท์เฮ้าส์ชั้น 28 ในเวลานี้

ไม่ใช่แค่ที่สำหรับนั่งจิบไวน์ชมวิวคุ้งน้ำปิง

แต่มันคือ "สังเวียนสวาท" ที่น้ำตาลจัดเตรียมไว้

เพื่อหลอมละลายชุดคลุมสีขาวเหล่านั้นให้หลุดลุ่ยทีละชิ้น

ภายในลิฟต์แก้วที่เคลื่อนตัวขึ้นสู่ชั้นเพนท์เฮ้าส์

ความกดดันขยายตัวในพื้นที่แคบ

พงษ์ขยับเข้าไปยืนเบียดไหล่กับเมฆจนผิวสีแทนสัมผัสกับผิวเข้มกร้านแดด

เขาจงใจมองเมฆผ่านเงาสะท้อนกระจกด้วยสายตา

ที่เต็มไปด้วยคำถามและ 'ความหวง' ที่ปิดไม่มิด

 

เมื่อประตูลิฟต์เปิดออกสู่ห้องเพนท์เฮ้าส์สุดหรู

กระจกบานใหญ่ตั้งแต่พื้นจรดเพดานเผยให้เห็นคุ้งน้ำปิงที่ดูเล็กลงไปถนัดตา

แต่สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือบาร์เครื่องดื่มที่ตั้งอยู่กลางห้อง

น้ำตาลหันมาส่งยิ้มให้ทั้งสามคน

"ทำตัวตามสบายนะคะ... จะเปลี่ยนชุดหรือจะ 'ถอด' เสื้อคลุมออกก่อนก็ได้นะคะ ตาลไม่ถือ"

พูดจบเธอก็เดินหายเข้าไปในห้องนอน

ทิ้งให้สามหนุ่มอยู่กับความเงียบที่มีเพียงเสียงหัวใจเต้นรัว

ในจังหวะที่หมอกกำลังตื่นเต้นกับวิวนอกหน้าต่าง ที่เห็นสระว่ายน้ำอยู่ข้างล่าง และน้ำปิงที่ไหลเอื่อย

พงษ์ ตัดสินใจเดินเข้าประชิดตัวเมฆ

เขาโน้มตัวลงกระซิบข้างหูพี่ชายเพื่อน "พี่เมฆ... พี่ชอบแบบคุณตาลจริงๆ เหรอครับ?"

 

บางส่วนจากนิยายอิโรติก  “สลักลาย”
อ่านฉบับเต็มได้ที่

https://www.readawrite.com/a/6ec5dcdf25c0434eeadb9b8d89cc5ae6

 

• สำหรับผู้อ่านมีอายุมากกว่า 25 ปี
• มีเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่ มีฉากที่แสดงออกถึงความปรารถนาทางเพศอย่างชัดเจน
• ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน

 

นิยายเรื่องนี้รังสรรค์ขึ้นตามจินตนาการของผู้แต่ง ชื่อตัวละคร อาชีพ สถานที่ และเหตุการณ์ต่าง ๆ เป็นเพียงเรื่องสมมติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น มิได้มีเจตนาลบหลู่ พาดพิง หรือก่อให้เกิดความเสียหายต่อบุคคลหรือองค์กรใด ๆ ทั้งสิ้น อาจมีเนื้อหา พฤติกรรม หรือคำพูดที่ไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน และไม่ควรเลียนแบบพฤติกรรมในเรื่อง